ما در شرح حال رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم : كانَ رَسولُ اللَّهِ خَفيفَ الْمَؤنَةِ « 1 » . اولين چيزى كه در سيرهء پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به چشم مىخورد اين است كه مردى بود سبك خرج . لباس و خوراكش و همچنين در نشست و برخاست و مسافرت بسيار ساده بود . تعيّنات يا قيد و بندها و اسارتها شما حساب كنيد اين قيود و تجمّلاتى كه انسان خودش براى خودش مىسازد چقدر مانع پيشرفت اوست . آدمى كه براى خودش تعيّنى قائل است چقدر اين تعيّن او را در زير بار خودش له مىكند . از خودم مثال مىزنم : من يك مرد روحانى معروف بزرگى هستم ، من يك حجةالاسلام يا آيةاللَّه هستم . من بروم مشهد يا نروم براى زيارت ؟ من فكر كنم كه رفتن من به مشهد به اين سادگى كه نمىشود ، مثلًا چه جور وارد شوم ؟ كجا وارد شوم ؟ ديد و بازديد مردم از من چه جور باشد ؟ شرايط ديگر چنين و چنان باشد . يك وقت مىبينيد يك عمر مىگذرد و آن ساده‌ترين مسافرتها و آن واجب‌ترين مسافرتها كه مسافرت مكه است نصيب او نمىشود ، از بس شرايط و قيود دارد . چنين آدمى نمىتواند سبكبار و سبكبال حركت كند . پيغمبر صلى الله عليه و آله زندگى بسيار مخفّفى داشت . اگر زندگىاش مخفّف نمىبود ، نمىتوانست اجتماع خودش را رهبرى كند . روزه مىگرفت ، آيا وقت افطار مثل ما بود كه بايد سماور يك طرف بجوشد و . . . اگر نباشد درست نيست ؟ اصلًا روزى كه روزه داشت با روزى كه روزه نداشت فرقى نداشت . تازه بعد از نماز عشاء و احياناً يك ساعت و نيم از شب گذشته به منزل مىآمد . انس بن مالك خدمتگزار حضرت مىگويد غذاى ايشان غالباً يك كاسه شير و يا يك قرص نان بود . وقتى كه مىآمدند يك چنين غذاى ساده‌اى مىخوردند و بعد به كار خودشان مىپرداختند . كم مىخورد و چون كم مىخورد ، دو ساعت كه مىخوابيد استراحتش كامل شده بود ، بعد بيدار مىشد و باز خدا را عبادت مىكرد . به نصّ قرآن مجيد گاهى دو ثلث از شب را نمىخوابيد . قرآن كه نازل شد ، در جايى نازل شد كه مردم همه شاهد بودند و اگر چنين چيزى نبود دشمن اعتراض مىكرد و دوست هم كه نمىتوانست باور كند ،

--> ( 1 ) . ارشاد القلوب ديلمى ، ج 1 / ص 115 .